خاطره نویس

خاطرات و نوشته های من

سیکا موهاشونو نمی زنن... ریشاشونو هم همینطور.... چون معتقدن که موهاشون هرچی بلند تر باشه به خدا نزدیک تر میشن... دینشون نسبتا" دین جوونیه.(مثلا مال 400 سال پیشه) داستان دینشون اینه که یه بار استاد بزرگ دینشون در زمان حاکمیت مغول ها میادو میگه کی حاضره واسه دینش بمیره... همه سکوت می کنن این وسط یه نفر میگه من حاضرم... بعد استاد اونو میبرتش تو چادر و بعد از چند دقیقه با شمشیر آغشته به خون میاد بیرون... بعد میگه دیگه کی حاضره... یکی دیگه میاد جلو... اونو ام میبرتش تو چادر و با شمشیر خونی میاد بیرون... همین کار واسه یه نفر دیگه ام تکرار میکنه(جمعا" 5 نفر) بعد استاد به همه اون 5 نفر (پنج سردار) میگه از چادر بیان بیرون و بعد میگه که از این به بعد این 5 نفر هم سطح و هم طراز با من هستن.... بعد از اون مبارزه شروع میشه... و از اون به بعد برای مبارزه با حکومت مغول ها حتی خانواده های هندو اولین فرزند پسرشون که به دنیا میومده رو سیک می گفتن... اینجوری میشه که این دین رونق پیدا میکنه... سیک ها بیش تر تو منطقه پنجاب هستن... و جاهای دیگه خیلی کم هستن.... مثلا از کلاس 80 نفری ما(نترسین 40 نفر بیش تر حاضر نمیشن!) فقط 2 نفرشون سیک هستن...
چند وقت پیشا یه پسره رو دیدم که بچه ها تعریف میکردن اینم اول از این عمامه ها میذاشته ولی یه روز تصمیم میگیره که بردارتش... خلاصه کلی با خانوادش دعوا میکنه و از خونه میندازنش بیرونو و اینا تا اخر از دست این عمامه خلاص میشه... ولی بیچاره خیلی موهاش ریخته... احتمالا به خاطر محبوث بودن تو اون عمامس....
از این سیک ها بیش تر تو ارتش(سران ارتش) استفاده می کنن... چون اینجا مسلمونا و هندو ها با هم دشمنی دارن... بهتره برای جلوگیری از دردسر سران ارتش از یه گروهی به جز این دوتا باشن...

نوشته شده توسط ?? در 23:43 |  لینک ثابت   •